تبليغاتX
کارون رو به زوال
سلام

**************************

مسجد جامع خرمشهر

************************** 

محرم امسال و تغییرات من و عزاداری و ...

 

امسال برخلاف هر سال اومدم تو محرم تغییر کنم

 

ابتدای محرم که تو شهرستان بودم و همش تو خونه نشستم

 

و پا تو هیئتهای خیابونی نذاشتمهیئتهایی که اغلب جوونهای محل تشکیل می دادند

 

کسانی که یا لات یا خلاف یا بیکار بودن و برای خود نمایی و ... اومده بودن

 

کسانی که غالبا نمیدونن قبله کدوم وری هستش

 

اسلام چی میگه...!امام چرا و برای چی شهید شدند...!

 

کسانی که تنها و تنها تا زمانی تو هیئت هستند که دختر و زن اونجا باشن

 

و اما خرمشهر....!!!

 

از شب هفتم اومدم خرمشهر ولی

 

امسال فقط دیشب رفتم بازار و مسجد جامع

 

تو خرمشهر میشه گفت تمام محرم خلاصه میشه از فلکه ی اردیبهشت

 

تا چهاراه مسجد جامع و از اونجا تا جاده ی ساحلی شط

 

اما اینجا هم باز تو عزاداران چند دسته میبینی

 

مردمی که با خانواده یا تنها و مجردی که فقط میان تماشا

 

و به هیتهایی که میرن و میان نگاه میکنن و شاید دستی به سر و سینه بزنن

 

همراه با نوای سنج و دمام بوشهری یا کربلایی که پشت سر هم

 

از کنار اونها رد میشن .... من هنوز که نوزه فلسفه ی سنج و دمام رو نفهمیدم

 

اما دسته ی بعد جوونها هستن که اونها شال و کلاه کردن فقط برای چشم چرونی

 

از پسر گرفته تا دختر من موندم خانوادها از دختران دم بختشون خسته شدن

 

یا میترسن بی شوهر بمونن که اونها رو بزک میکنن با خودشون میارن

 

تو بلوار مسجد جامع ردیف میکنن روی جدول و در معرض نمایش میزارن

 

خلاصه دیشب تو این مسیر فقط هیئت سنج و دمام زن دیدم

 

که اغلب اونها هم که میشناختم یا لات و لوت بودن یا اسما مسلمون

 

که حالا دارن سنج و دمام میزنن....!!!

 

اما تنها عزاداری و سینه زنی رو در چند جا میتونی ببینید

 

یا حسینیه سیدالشهدا سادات در اردیبهشت

 

همچنین در حسینیه بزرگ عدنانیه که حسینیه قدیمی خاندان غریفی

 

از مراجع بزرگ دین و خانواده مذهبی خرمشهر در کنار نهر چاسبی است

 

نهری که حالا شده خیابان مسجد جامع یا مسجد آیت الله شبیر خاقانی

 

از مراجع عظیم القدر زمان امام خمینی و مدرسه دینی اونها

 

در این چند مکان سینه زنی کربلایی بدون ادا و اصول به راه هست هر شب

 

و تا چندصد متری در خیابانها اثری از زن و دختر نیست مگر در حسینه ی زنانه

 

که در مجاورت این مکانها در کوچه های کناری تاسیس شدن

 

اما فکر نکنید که همه کسانی که میان اینجا هم خسین(ع) و علت شهادتش رو میدونن

 

...

 

اما من امسال قصد داشتم فقط تو مسجد محل باشم

 

و در میان چند نفر جوونی که میشناسم و همیشه تو مسجد هستن

 

و با اینکه جمع ما بیشتر از ۲۰یا ۳۰ نفر نمیرسه

 

اما همین که میبینم بین چند نفر مخلص و خدا و اسلام و حسین شناس

 

دارم عزادار یمیکنم خودش خیلیه و شاید در من هم تاثیر بزاره و آدم بشم

**********************************


پ.ن: نظرت در مورد این عزاداری ها چیه؟

پ.ن۲ :کی میتونه فلسفه ی سنج و دمام رو به من بگه؟

پ.ن۳: در ادامه مطلب و پست عکس هایی از خرمشهر گذاشتم

اونها رو هم ببینید و نظرتون رو بگین


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه 5 دی1388ساعت 15:35  توسط مهاجر | 

 

دیرگاهی است که دل روز و شب می ترسد،

                                                                     با خودش می جنگد

و به تو می نگرم که دلم مدتهاست که شده حیرانت !

                                                                                    باز دل می ترسد،

که مبادا روزی بروی از اینجا و بمانم تنها و بمیرم رسوا  ! !

                                  باز من می گریم که مبادا عشقم برود از یادت

                                                                          بدهی بربادم و بمیرم در غم!

باز در رویایت دل من می ماند و به خود خندد که شده مجنونت

                                   تا کنون قلبم را اینچنین دیوانه من ندیدم هرگز!!

                                                                  از نگاه پاکت دل من می لرزد

                                                                                                باز هم می ترسم

نکند چشمانت روزگاری جز من به کسی عشق دهد! ؟

ای امید ماندن ، بی تو من خواهم ماند با دلی پر ماتم در پس تنهایی

وقت آرامش شب از خیانت لبریز از همه بی زارم و تو را می خواهم

                                                                            تا بمیرم از شوق لحظه دیدارت

ای تو که آغوشت مأمن این تنهاست

                                                     باز هم دریابم

                                                                       که پرم از گریه و بغضی کهنه

روز و شب لبریزم

              گرمی آغوشت برتر از یک دنیاست

                                            در کنارت گویی مالکم دنیا را

                                                                     تو بمان تا عمری من بمانم شیدا

و نمیرم تنها و تمام خود را بدهم در راهت

                             من نخواهم هرگز که بجز چشمانت به کسی عشق دهم

و کسی را جز تو لایق خود دانم!

                             من همه امیدم بسته به چشمانت تو شدی رویایم

                                             تو شدی دنیایم....

پ.ن ۱: باز سلام و شرمنده بخاطره تاخییر در آپ کردن

پ.ن۲: باز این شعر رو از یکجا کش رفتم که نه آدرسش یادم هست نه اسم شاعرش

پ.ن۳: تنها اگه اومدی اینجا حرفهایی که گفتم برات رو جدی بگیر

پ.ن۴:تا آپ بعدی که درباره ی محرم یا حق

+ نوشته شده در  شنبه 21 آذر1388ساعت 1:35  توسط مهاجر | 
 

 غدیر على،

                   هنوز هم چشمه‌اى لبریز از آب حیات و دریایى موّاج از كرامت‌هاست

 

عـلــى را وصـف، در بــاور نـیـایـد زبـــان هـرگـز ز وصـفش بر نیـایـد

                      على تركیبـى از زیبـاترین ‌هاست على تلفیقى از شیواترین‌ هاست

 

خورشيد شكفته در غــديــر است علــــي

                                              بـــاران بــهـــار در كـــويـــر اســت عـلـي

بر مسند عـاشقي شهـي بي همتـاست

                                               بـر مـلـك مـحـمــدي امـيــر اسـت عـلـــي

 زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته است


                                            تا درآن دوست نباشد همه درها بسته است

در ضمیرت اگر این گل ندمیده ست هنوز،
                                                        

                                             عطر جان پرور عشق

                                                              گر به صحرای نهادت نوزیده ست هنوز؟
                                                                              

دانه ها را باید از نو کاشت

                آب و خورشید و نسیمش را از مایه ی جان
                                                                            خرج می باید کرد
                                                                                                        رنج می باید برد
دوست می باید داشت.
                                   با نگاهی که درآن شوق برآرد فریاد

با سلامی که در آن نور ببارد لبخند
                                                   دست یکدیگر را
                                                                               بفشاریم به مهر

جام دلها مان را، مالامال از یاری،غمخواری،
                                                                    بسپاریم به هم
                                                                                           بسراییم به آواز بلند
شادی روی تو! ای دیده به دیدار تو شاد!
                                 

باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
                                                                       تازه،عطر افشان،گلباران باد


پ.ن:این شعر رو از یک وبلاگ برداشتم که یادم نیست اسمش رو و مال کیه

پ.ن۲:عید ولایت برهمگان مبارک

پ.ن۳:تا آپ بعدی یا حق

+ نوشته شده در  جمعه 13 آذر1388ساعت 11:55  توسط مهاجر | 

عيد قربان عيد پاک ترين عيدها است

عيد سر سپردگي و بندگي است.

عيد بر آمدن انساني نو از خاکسترهاي خويشتن خويش است.

عيد قربان عيد نزديک شدن دلهايي است که به قرب الهي رسيده اند.

عيد قربان عيد بر آمدن روزي نو و انساني نو است.

عیدتان مبارک 

 

***************************

 


 تو خواهی آمد

چه شبهای بی ستاره ی ابری

 

                                   که نشستم منتظرت رو به روی ایوان

 

                                                                         چه گل های رز بهاری

 

که پژمرده از صورت غم زده ی تو

                                                    آه از ماتم غریب غورباقه

                                                                                         درمیان شالیزار خشکیده

از آن جوی بدون آب

                                  از آن ستاره ی بدون نور

                                                                          همه جا کبود و ابری است

همه کس غریب و تنهایند

                                       سکوت است و سکوت

                                                                         که باز شاید تو خواهی امد

 

از کوره راهی از پشت آن کوه ها

                                                                                           ن.ن


پ.ن:بعداز مدتها آپ کردم و تنها دلیلش در تاخیر آپ بی معرفتی دوستان از ... گرفته تا ...

پ.ن۲: خیلی دلم گرفته از همه چیز و همه کس دنیا شده عالم بی معرفتیداره کم کم باورم میشه حرف شازده و دوستاش رو

درباره ی خودم .

پ.ن۳: نظر اول رو خودم گذاشتم و اون رو به مزایده میزارم  هرکی بیشتر پیشنهاد بده به اون میرسه

پ.ن۴: یا حق

+ نوشته شده در  شنبه 7 آذر1388ساعت 10:4  توسط مهاجر | 

سالها تاریخ شمسی گشت و گشت

                                             شادمان شد تا شنید این سرگذشت

روز میلاد امام هشتم است

                                         هشت هشت جمعه ی هشتاد و هشت

************************************************

میلاد مسعود امام ثامن

غریب الغربا و ضامن

ضامن تو و شما با من

بر شما دوستان مبارک

**********************************************

+ نوشته شده در  پنجشنبه 7 آبان1388ساعت 23:4  توسط مهاجر | 

و چه زیباست خنده ی یک عقاقی



در حصار یک دیوار که توش



یه پنجره با هزار تا صفا و صمیمیتِ



گذاشته شده...


                                                       همراه با تلالو شبنمِ



اشک و امید و صفا



رسیدن به غربت همراه با ستاره های



روشنایی امید و گذر از راهرویِ



سکوتِ خیال و رفتن و پرزدن



                                                        در میان تمام اشکها و



و دیدار با پروانهای شب پرواز



شب های پر ستاره و یک کهکشان خیال


                                                                                                         شعر از ن.ن

+ نوشته شده در  شنبه 25 مهر1388ساعت 14:53  توسط مهاجر | 
 

من به دنبال مرواریدی هستم

                                     که شاید

                                                در هیچ صدفی نباشد

من به دنبال سروری هستم

                                  که شاید

                                                  در هیچ قلبی نباشد

من به دنبال گلی هستم

                             که شاید

                                    در هیچ گلستانی نروئیده باشد

من به دنبال آشیانه ای هستم

                               که شاید

                                  هیچ ققنوسی در آن نمرده باشد

 

 من فقط یاد گرفته ام به دنبال

 

  کسی یا چیزی باشم

 

ولی یاد نگرفته ام که

                          وقتی چیزی را پیدا نکردیم

 

                                          باز دوباره دنبالش باشم

                                                             تا همان را پیدا کنم

 

من تو را چگونه پیدا کنم...؟

 

+ نوشته شده در  شنبه 11 مهر1388ساعت 16:56  توسط مهاجر | 
 

 

« اللَّهُمَّ أساَلکَ بِحَقِّ هذا الیَومِ الذی جَعَلتَهُ لِلمُسلِمینَ عیداً »

 

 

 

« عید بزرگ اسلام و مسلمین بر همه دوستان مبارک باد »

 جَعَلَ اللَّهُ عِیدَک مُبارَک و الکََعبَةَ مَزارَک

والجَّنةَ دارَک و النَّبیَّ

 جارَک و أیامَک سَعیدةً

« اللَّهُ اَکبَرُ، اللَّهُ اَکبَرُ،لا اِلهَ الَّا اللَّهُ واللَّهُ اکبَرُ،

اللَّهُ اَکبَرُ و لِلَّهِ الحَمدُ، اللَّهُ اَکبَرُ علی ماهَدانا.»

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات دوستان عزیز 

این عید بزرگ اسلام و مسلمین

 بلکه بزرگترین عید مسلمانان

به نص صریح قرآن و احادیث

 اما مظلومترین و بهتره بگیم کم اهمیت ترین عید در نزد ایران و ایرانی

 را به شما و خانواده های گرامیتان تبریک عرض میکنم

 

 

چرا دوستان...!

 چرا با این همه حدیث و دعا و متن قرآن مجید

این عید رو گرامی نمیدارین؟

چرا به اندازه یک صدم عید نوروز...!!!

این عید رو به دیگران تبریک نمیگین...؟

به امید روزی که این عید بزرگ مسمانان رو تو ایران عید اعراب ندونند

 و گرامی بدارند عیدتان مبارک

 

 

 

 


 پ.ن: تو دعای نماز عید می گیم این روز را برای مسلمانان عید قرار دادی

         نه برای اعراب یادتون نره بچه مسلمون ها

 پ.ن۱: عیدتان مبارک و نماز و روزهاتون مورد قبول حق

پ.ن۲: حداقل به یه تبریک ساده ی این عید بزرگ و از ته دل به دیگران دریغ نکنید

 پ.ن۳: تو دعاهای نماز عید من رو فراموش نکنید

 پ.ن۴: یا حق

+ نوشته شده در  شنبه 28 شهریور1388ساعت 23:35  توسط مهاجر | 

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحِیم

جزء هشتم قرآن کریم شامل آیه ی 111 تا آخر سوره ی انعام می باشد و آیه اول تا آیه 88 سوره ی اعراف

 

سوره ی انعام همانطور که گفتیم سوره ای است مکی از موضوع واحدی برخوردار است.

غرض این سوره توحید خداوند تعالی است در ابتدای این جزء خداوند به پیامبر می فرماید از

 آنچه به تو وحی شده پیروی کن و خود را در تحمیل دین

توحید به مشرکان به زحمت نینداز ولی آنها را رها نکن تا فکر کنند که تو بر بت پرستی صحّه

 گذاشتی و اینکه پیامبر از دیدن نتیجه ندادن زحماتش برای هدایت آنان نا امید نشود

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه 15 شهریور1388ساعت 15:32  توسط مهاجر | 
                  

  میلاد امام حسن مجتبی

                      کریم اهل بیت و رابع آل عبا

                                                 اولین نو گل حیدر کرار و زهرا

                                                                     سبط اکبر آخرین فرستاده ی خدا

                      سرور جوانان بهشت و رضوان به کلام مصطفی

                              بر همه دوستان و عزیزان مبارک باد

              

    

 مراسم قرقیعان ( گرگیعان )

 یکی از مراسم مسلمانان و غالباٌ مسلمانان عرب زبان در ماه رمضان قرقیعان است.

شاید یکی از مراسم ایرانیها که شباهتی به قرقیعان دارد مراسم قاشق زنی قبل از نوروز است.

مسلمانان و بالاخص مردم کشورهای حوزه ی خلیج ایران در شب میلاد امام حسن مجتبی یعنی

 غروب روز چهاردهم ماه رمضان و شب پانزدهم پس از افطار و نماز مغرب بچه ها و حتی

بزرگسالان لباس نو به تن کرده و به در خانه ی همسایگان و دوستان و آشنایان رفته و با خواندن

 شعر و سرودهایی خاص از صاحب خانه درخواست شیرینی یا آجیل یا پول کرده.

و رسم براین است که بچه ها به همراه خویش کیسه ای بهمراه دارند که صاحباخانه آنچه را که

بعنوان عیدی می خواهد به انها بدهد در کیسه آنها قرار میدهد نه در دستشان.

و آمده است که این رسم از زمان پیامبر در مدینه ایجاده شده و بر این اساس است که در شب

میلاد امام حسن مجتبی وقتی خبر در مدینه می پیچد و به گوش مردم میرسد همگی به سوی خانه

 امام علی و خانه ی پیامبر رفته تا زمن تبریک و شادباش به ماسبت میلاد اولین نوه ی پیامبر از

 ایشان و امام علی شاباش گرفته.

و بالاخص فقرا و بینوایان مدینه از سوی امام و پیامبر مورد لطف بسیار قرار گرفتند و از سال

بعد مردم به این مناسبت در چنین شبی به درخانه ی امام رفته و درخواست چیزی میکردند و در

 این میان مردم دیگر نیز هرکس استطاعت داشته به این مناسبت به دیگران کمکی میکرد و این

 رسم از ان روزگار تا به امروز در میان مردم مسلمان حفظ گردیده است.

از اشعاری که در میان بچه ها به هنگام در زدن می خوانند این است:

(( گرگیعان و گرگیعان الله خَلِّی الزِغیرون

لَو ما زیغَیرون ما جئنا حلّ الچیس و انطینا. ))

که معنی ان این میشود:

گرگیعان و گرگیعان امده و خداوند نگه دار فرزند کوچکتان باشد

اگه کوچک این خانه نمی بود نمی امدیم پس کیسه را باز کرده و به ما عطا کنید.

که شعر بالا با لهجه و نوشتاری محلی نوشته شده است.

و میتوان عربی فصیح آنرا به این صورت نوشت:

(( قِرقیعانُ و قِرقیعان الله یُخَلِّی الصُغَیرون  لَو ما الصُغَیرون ما جئنا حِلِّ الکیس و إعطِنا.))


پ.ن۱: من مدتی نبودم و مریض احوال بودم به همین دلیل در برداشتهایم از قرآن عقب افتادم.

پ.ن۲: ضمن تبریک دوباره ی میلاد امام حسن مجتبی . آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما دوستان را خواستارم.

پ.ن۳: یا حق

 

+ نوشته شده در  جمعه 13 شهریور1388ساعت 19:40  توسط مهاجر |